در یکی از خیابانهای سرسبز زعفرانیه تهران، باغی چشمنواز ایستاده که وقتی پا در آن میگذاری، انگار زمان آرامتر حرکت میکند. اینجا موزه تماشاگه زمان است . جایی که هنر، معماری و مفهوم زمان در هم میآمیزد. در این مقاله همراه میشویم با تاریخچه، آثار، راهنمای بازدید و نکاتی ویژه برای شما که میخواهید تجربهای آرام و خاطرهانگیز داشته باشید.
موزه زمان کجاست؟
موزه تماشاگه زمان (یا موزه زمان) در خیابان زعفرانیه، نبش خیابان پرزین بغدادی واقع شده است.
در گذشته این بنا به «خانه حسین خداداد» شناخته میشد و بعدها با تبدیل آن به موزه، نام تماشاگه زمان بر آن گذاشته شد. از ویژگیهای جالب این موزه این است که نخستین موزه ساعت در ایران محسوب میشود.
تاریخچه و ساختمان
بنای فعلی موزه زمان به دوره قاجار بازمیگردد، اما بازسازیهای عمدهای در دورههای بعدی صورت گرفته است.
این ساختمان در میان باغی زیبا به مساحت تقریبی ۵٬۰۰۰ متر مربع قرار دارد و زیربنای عمارت حدود ۷۰۰ متر مربع است.
حسین خداداد مالک قدیمی این خانه بوده و تغییرات ساختاری زیادی در آن اعمال کرده است؛ از جمله افزودن طبقه، تغییر اسکلت ساختمان و تزئینات گچبری متنوع. در سال ۱۳۸۲ خورشیدی این بنا با شماره ثبت ۱۰۸۶۸ به فهرست آثار ملی ایران افزوده شد.
چه چیزهایی در موزه زمان میبینیم؟
موزه زمان، نه تنها ساعتهای متنوع بلکه داستان تحول مفهوم زمان را برای بازدیدکننده تعریف میکند:
- انواع ساعتهای تاریخی: ساعتهای آفتابی، شنی، ساعتهای رومیزی، دیواری، جیبی و
- کلکسیون خارجی و داخلی: ساعتهای مربوط به کشورهای اروپایی و برخی ساعتهای متعلق به شخصیتهای معروف ایران
- ابزارهای تعمیر ساعت و قطعات مرتبط: بخشهایی از موزه به ابزار کار و قطعات داخلی ساعتها اختصاص دارد.
- بخش تقویم و گاهشماری: نمایش گاهشمار جلالی و ابزار قدیمی گاهشماری
- تزئینات معماری داخلی: گچبری، گرهچینی، آینهکاری و پنجرههای قدیمی که هویت اصیل بنا را نشان میدهند
- فضای باغ و محوطه: در محوطه باغ، برخی از ابزار زمانسنجی بزرگتر مثل ساعتهای آفتابی قرار دارند.
- کافه ریبار: یکی از بخشهای محبوب موزه، کافهای در فضای باغ است که بازدیدکنندگان میتوانند بعد از گشتوگذار بنشینند و نوشیدنی یا صبحانه میل کنند.
ساعت بازدید
برای برنامهریزی بازدید، این نکات را در نظر داشته باش:
- موزه زمان هر روز از ساعت ۸ صبح تا ۸ شب باز است.
- فروش بلیت معمولاً تا ساعت ۱۹ انجام میشود.
راهنمای دسترسی
برای رسیدن به موزه زمان راههای زیر وجود دارد:
- مترو + تاکسی: میتوانید سوار مترو شوید و در ایستگاه تجریش پیاده شوید، سپس با تاکسی به سمت زعفرانیه و خیابان پرزین بغدادی بروید.
- خودرو شخصی: از بزرگراهها و خیابان ولیعصر به سمت زعفرانیه حرکت کرده و به کوچه پرزین بغدادی بروید. بلوکهای پارکینگ اطراف منطقه ممکن است برای یافتن جای پارک کمی نیاز به جستجو باشد.
- در برخی معرفیها آمده است که خط اتوبوس بیآرتی ولیعصر-تجریش بخشی از مسیر را پوشش میدهد و پس از آن پیادهروی یا تاکسی کوتاه لازم است.
تجربه بازدید؛ چرا این موزه ارزش دیدن دارد؟
برای کسانی که سالها تجربه زندگی شهری دارند، موزه زمان فرصتی است برای آرامش، تماشا و تفکر:
- ترکیب باغ و معماری اصیل: بودن در میان درختان و فضای سبز، حس فراغت و فاصله از دود و سروصدا را ممکن میسازد.
- موزهای متفاوت با موضوع ساعت و زمان: برخلاف بسیاری از موزهها، اینجا موضوعی خاص دارد — ساعت و ابزار زمانسنجی — که جذاب است و قدم زدن در آن خستهکننده نیست.
- مناسب برای سالمندان: مسیرها عمدتاً هموار، بخش داخلی نزدیک به هم و امکان نشستن در باغ باعث شده بازدید آسان باشد.
- کافه در فضای باغ: در اواخر بازدید میتوان در کافه بنشینی، لحظاتی آرامشآمیز را تجربه کنی.
- عکاسی زیبا: نماها، بنا و باغ فرصتهای خوبی برای عکس گرفتن فراهم میکنند.
- نگاه نو به زمان: دیدن ساعتهای مختلف و آشنایی با سازوکارشان، ذهن را به سفر در زمان و تاریخ میبرد.
نکات کاربردی برای بازدید
پیشنهادهایی برای تجربه بهتر:
- صبح زود یا ساعات کمتردد را انتخاب کن تا فضا خلوتتر باشد.
- کفش راحت بپوش؛ سنگفرشها و مسیر باغ ممکن است کمی نیاز به دقت داشته باشند.
- اگر علاقهمندی به عکسبرداری هستی، نور عصرگاهی عالی است.
- برای دیدن کامل موزه و باغ، حداقل ۱ تا ۲ ساعت وقت بگذارید.
- در روزهایی که آفتاب شدید است، از کلاه یا عینک آفتابی استفاده کنید.
- اگر کافه را میخواهی استفاده کنی، ممکن است در روزهای شلوغ لازم باشد میز را پیش از رفتن رزرو کنید.
- قبل از رفتن قیمت و ساعات را از سایت رسمی یا تماس بپرس، چون ممکن است تغییر کرده باشند.
خلاصه و جمعبندی
موزه زمان تهران، یکی از موزههای خاص و آرام پایتخت است؛ موزهای که ساعتها را به چشم مینگرد و در دل باغی زیبا قرار دارد. اگر به دنبال مکانی هستی که از هیاهوی شهر فاصله بکشی و در فضای تاریخی و هنری عصرانهای بگذری، این موزه گزینهای عالی است.
با بازدید از این موزه، نه فقط ساعتها را میبینی، بلکه احساس میکنی خودت هم ذرهای از آن زمان هستی.